“Sommige wijnhuizen bezoek je. Andere openen een deur die daarna nooit meer helemaal sluit.”
Op 16 september 2021 stonden Roos en ik voor de ingang van Cantine Santa Sofia, midden in de Valpolicella. Voor ons allebei de eerste keer dat we een echt wijnhuis bezochten. We hadden nog geen idee hoeveel die middag later voor mij zou gaan betekenen.
Vanaf het eerste moment voelden we ons welkom. Vriendelijke mensen namen ons met plezier mee in hun wereld. We liepen door de oude gangen en daalden af naar de kelders, tussen de enorme houten vaten.
Mijn liefde voor wijn was al iets eerder begonnen. Door mijn oude werkgever, Ad van Nieuwenhuizen, ben ik uiteindelijk wijn gaan drinken. De eerste wijn die ik serieus dronk, was een Amarone van Zenato. Ik was dus eigenlijk vanaf het begin al verpest.
Bij Santa Sofia vielen de verschillende delen voor het eerst echt samen. Ik zag waar de wijn vandaan kwam, ontmoette de mensen erachter en liep door een kelder waarin tijd en geduld tastbaar waren.
Roos was ook deze keer bij me. Net zoals later tijdens onze reis door Bourgogne. Dat maakt deze herinnering voor mij extra waardevol. Mijn eerste stappen in de wijnwereld zette ik niet alleen, maar samen met haar.
Als ik nu naar deze foto’s kijk, zie ik veel meer dan een mooie vakantiedag. Ik zie het begin van mijn nieuwsgierigheid naar wijnhuizen, oude jaargangen, kelders en vooral de verhalen achter een fles.
Wine with a story.
Alle wijnverhalen